Οι ίνες έχουν δύο βασικά χαρακτηριστικά: Πρώτον, είναι τόσο λεπτές που δεν μπορούν να παρατηρηθούν άμεσα με γυμνό μάτι, συνήθως έχουν διαμέτρους που κυμαίνονται από λίγα έως αρκετές δεκάδες μικρά (ή ακόμα και πιο λεπτές). Δεύτερον, παρουσιάζουν υψηλό λόγο διαστάσεων που κυμαίνεται από δεκάδες ή εκατοντάδες έως δεκάδες χιλιάδες, ή ακόμα και θεωρητικά πλησιάζει το άπειρο, ανάλογα με τον τύπο της ίνας. Αυτό τους δίνει ξεχωριστές μηχανικές ιδιότητες που σχετίζονται με το μήκος. Για παράδειγμα, υφίστανται τοπική, μικρή παραμόρφωση κατά τη διάρκεια της κάμψης ή της συστροφής, αλλά παρουσιάζουν σημαντική παραμόρφωση κατά τη διάρκεια της συνολικής τάνυσης, ακόμη και εντός του εύρους ελαστικότητας. Εν ολίγοις, μια ίνα ορίζεται ως ένα υλικό που είναι και λεπτό - με διάμετρο αόρατο με γυμνό μάτι - και μακρύ, με αναλογία μήκους προς διάμετρο που υπερβαίνει τις αρκετές δεκάδες.
Χημικές ίνες
Το νήμα από πολυεστέρα ταξινομείται ως συνθετική ίνα, ένα υποσύνολο χημικών ινών. Οι χημικές ίνες παράγονται μέσω χημικής επεξεργασίας και κατηγοριοποιούνται σε τρεις τύπους: τεχνητές (αναγεννημένες) ίνες, συνθετικές ίνες και ανόργανες ίνες. Μεταξύ αυτών, οι συνθετικές ίνες διαφέρουν θεμελιωδώς στη χημική σύνθεση από τις φυσικές ίνες. δημιουργούνται με τη σύνθεση μονομερών από πρώτες ύλες όπως το πετρέλαιο, τον άνθρακα ή το φυσικό αέριο και στη συνέχεια την επεξεργασία τους σε ίνες χρησιμοποιώντας χημική σύνθεση και μηχανικές μεθόδους. Ο πολυεστέρας (τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο ή PET) είναι μια από τις πιο ευρέως παραγόμενες και χρησιμοποιούμενες συνθετικές ίνες.